Panteon      _Madzia_ grudzień 1998

Mam napisac coś o sobie... cóż...

Oto ja >_Madzia_< skromna, cicha, łagodna bogini, która codziennie zasiada na Olimpie. Pełna powagi i królewskiego majestatu. Po swych rodzicach odziedziczyła dumę i piękność. Na tęczowym rydwanie, zaprzężonym w pawie, w koronie z gwiazd nad czołem, objeżdża każdego wieczoru swe włości. Jest wrażliwa, opiekuńcza, łagodzi smutek i ból. Oblicze jej tchnie spokojem i dostojeństwem, o bieli jej ramion śpiewaja poeci, złote jej oczy i włosy sławią bogowie i śmiertelnicy, a jej uśmiech jest największym z darów. Na codzień poważna, niedostępna, lecz pod tym drzemie - wesoły snop iskier, płomień trzaskający, żar czerwony i gorący, darzący ciepłem i światłem. Kocha sztukę, naturę, każdy kwiat delikatny i ludzi. I chociaż nie stawiają jej wspaniałych światyń i posągów, każdy kto z nią rozmawiał widział w niej dobrą i przyjazną boginię.....

Gorące pozdrowienia _Madzia_

E-mail WWW Zdjęcie
Poprzedni Następny Powrót